ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA
NA 61. ŚWIATOWY DZIEŃ MODLITW O POWOŁANIA
Powołani, by siać nadzieję i budować pokój
Drodzy Bracia i Siostry!
Każdego roku Światowy Dzień Modlitw o Powołania zachęca nas do rozważenia cennego daru powołania, jakie Pan kieruje do każdego z nas, swojego wiernego ludu w drodze, abyśmy mogli uczestniczyć w Jego planie miłości i ucieleśniać piękno Ewangelii w różnych stanach życia. Słuchanie Bożego powołania, które nie jest zewnętrznie narzuconym obowiązkiem, np. w imię religijnego ideału, jest natomiast najpewniejszym sposobem, w jaki możemy umacniać pragnienie szczęścia, które w sobie nosimy: nasze życie urzeczywistnia się i spełnia, gdy odkrywamy kim jesteśmy, jakie są nasze cechy, w jakiej dziedzinie możemy je dobrze wykorzystać, jaką drogę możemy obrać, aby stać się znakiem i narzędziem miłości, akceptacji, piękna i pokoju w sytuacjach, w których żyjemy.
Dzisiaj święto Miłosierdzia Bożego. W bogatej tradycji Kościoła święto Miłosierdzia Bożego jest stosunkowo nowe, pojawiło się całkiem niedawno. Pomimo to często nie znamy jego historii, a także ogromnego znaczenia, jakie niesie ze sobą orędzie miłosierdzia. Dlatego zachęcam szanownego Czytelnika do pogłębienia swojej wiedzy na ten temat, choćby przez lekturę tego skromnego artykułu.
Można powiedzieć, że po raz pierwszy święto Miłosierdzia Bożego obchodziła siostra Faustyna w ciszy własnej celi zakonnej w roku 1934, z polecenia Pana Jezusa, jakie otrzymała w swoim prywatnym objawieniu. Rok później celebrowały je już wszystkie siostry ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia w klasztorze w Krakowie-Łagiewnikach. To właśnie Łagiewniki stały się centrum kultu Bożego Miłosierdzia w czasie wojny, a szczególnie po jej zakończeniu, ponieważ tam znajduje się grób św. Faustyny, a także obraz namalowany według jej objawień. Również Wilno odegrało tu znaczącą rolę, jednak po przesunięciu granic znalazło się ono na terytorium Związku Radzieckiego, co spowodowało polityczną i ideologiczną barierę w rozszerzaniu się tego kultu. W 1946 roku Konferencja Episkopatu Polski, na czele z prymasem kardynałem Augustem Hlondem, skierowała prośbę do Kongregacji Dyscypliny Sakramentów o zatwierdzenie święta Bożego Miłosierdzia w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, które zaaprobowane zostało przez kardynała Adama Sapiehę dla krakowskich Łagiewnik.
Ze zmartwychwstania Twego, Chryste, niech niebo i ziemia się radują!
Wielkanocny poranek przynosi nam stale aktualne orędzie: Zmartwychwstał Chrystus! Nowina, która rozbrzmiewała w Jerozolimie ponad dwadzieścia wieków temu, wciąż brzmi w Kościele, a w jego sercu nieustannie trwa niezłomna wiara Maryi i innych niewiast. W dzień po szabacie, wczesnym rankiem, kobiety zastają pusty grób, a sam Jezus później ukazuje się Marii Magdalenie, innym niewiastom i apostołom. To spotkanie budzi w nich wiarę w Pana, który pokonał śmierć, żyje i więcej już nie umiera.
Drodzy Parafianie, Sympatycy, parafialni Rodacy oraz Goście, tworzący Wspólnotę przy Sercu Maryi Niepokalanej w Kielcach!
Chrystus Zmartwychwstały podąża przed nami do domu swojego Ojca, gdzie - jak wierzymy wszyscy będziemy żyli jako jedna rodzina, dzieci jednego Ojca. Za Jezusem, który jest z nami do końca czasów, musimy wiernie podążać przez zmieniający się świat. W naszych sercach jest ból i radość, na naszych twarzach uśmiech i łzy, ale takie jest nasze ziemskie życie. Niech Chrystus, który zwyciężył śmierć i szatana, wspiera Was w Waszym codziennym życiu, niech każdego dnia obdarza Was i Wasze rodziny nadzieją, która potrzebna jest do tego, aby stawiać czoło trudnościom życia. Spotkanie ze zmartwychwstałym Chrystusem niech umocni w Was pragnienie życia wiecznego.
Życzymy Wam i Waszym Rodzinom radosnych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego!
Duszpasterze
Parafii Niepokalanego Serca NMP w Kielcach
Niedziela Palmowa, zwaną też Kwietną lub Wierzbną, otwiera Wielki Tydzień. W tym roku w naszej parafii święto to wyglądało inaczej niż kiedykolwiek.
O 10:30 zgromadziliśmy się licznie w nowej świątyni z palmami, które zostały przygotowane w ramach konkursu, ogłoszonego przez ks. Proboszcza, na najpiękniejszą i największą palmę. Swoje rękodzieła zaprezentowały wspólnoty i grupy parafialne, rodziny, dzieci, młodzież, dorośli i starsi. Nie zabrakło też wielu gości spoza parafii. Uroczystość rozpoczęła od modlitwy z poświęceniem palm. Następnie wyruszyliśmy procesyjnie do obecnego, drewnianego kościoła. Ale nie było to zwykła procesja. Na czele orszaku szedł ks. Adam, wcielający się w rolę Jezusa, który prowadził oślicę Lolę. Tej dwójce towarzyszyli ministranci, a za nimi maszerował kucyk Bajtuś. Ulicami Słoneczną, Karczówkowską, Mielczarskiego przeszliśmy do starego kościoła śpiewając i modląc się, gdzie uczestniczyliśmy we mszy świętej od godz. 11:00. Na zakończenie uroczystości odbyła się ponowna prezentacja przygotowanych palm, a ksiądz Adam wręczył jako nagrody dla uczestników konkursu ... psikawki, które przydadzą się już za kilka dni, w drugi dzień Wielkanocy, czyli w lany poniedziałek.
W piątek 22 marca odbyła się tradycyjna, coroczna Droga Krzyżowa na Karczówkę, która wyruszyła z naszego parafialnego kościoła.
O godzinie 17.00 rozpoczęła się Msza św., której przewodniczył ks. biskup Jan Piotrowski. Ordynariusz naszej diecezji powiedział do licznie zgromadzonych m.in.:
"Modlimy się w intencji małżeństw i rodzin naszego miasta i diecezji. Czynimy to w wyjątkowym czasie, bowiem trwa peregrynacja relikwii błogosławionej rodziny Ulmów w naszym regionie. Święci Kościoła, a także nasi błogosławieni przecież nie mieli więcej środków do uświęcenia niż my mamy. Słuchali tego samego Słowa Bożego, mieli te same sakramenty, znali podobne modlitwy, a wokół nich byli ludzie o różnej kondycji duchowej i życiowej. Uczy to nas tego, że tam gdzie człowiek pozwala Bogu na obecność, tam dzieją się cuda."
Po Eucharystii wyruszyliśmy na Karczówkę rozważając stacje Drogi Krzyżowej. Krzyż niosły poszczególne grupy i wspólnoty wiernych: kobiety, mężczyźni, młodzież, matki, ojcowie, rodziny, siostry zakonne, księża.
Organizatorem wydarzenia był Domowy Kościół ruchu Światło Życie.
