Dzisiejsza niedziela w naszej Parafii miała niezwykle poruszający i wyjątkowy charakter. Podczas każdej Mszy świętej gościliśmy utalentowane przedstawicielki ukraińskiego zespołu „Światło” z Tarnopola, które swoim pięknym śpiewem towarzyszyły nam w dobrym przeżyciu niedzielnej liturgii, wprowadzając wszystkich zgromadzonych w głęboką modlitewną refleksję.
Artystki przybyły do naszej wspólnoty z niezwykłą misją charytatywną. Ich obecność nie była tylko ucztą dla ducha i uszu, ale przede wszystkim realnym wezwaniem do solidarności z najbardziej potrzebującymi.
W ramach prowadzonej akcji parafianie mieli okazję nabyć unikalne karpackie pamiątki oraz płyty zespołu. Każdy, nawet najmniejszy gest wsparcia i tzw. „grosik” mają tu ogromną moc – całkowity dochód ze sprzedaży zostanie przeznaczony na pomoc dla dzieci ze wschodniej Ukrainy, które w wyniku trwających tragicznych wydarzeń zostały pozbawione domu i bezpiecznego dzieciństwa.
Dzisiejszy dzień po raz kolejny udowodnił, jak wielką siłę ma wspólna modlitwa, wrażliwość i chrześcijańska solidarność. Cieszymy się, że mogliśmy gościć tak wyjątkowych artystów o tak wielkich sercach.
W Dniu Środków Społecznego Przekazu, kierujemy nasze myśli i modlitwy ku wszystkim pracownikom mediów – dziennikarzom, technikom, twórcom i redaktorom. Praca w środkach przekazu to ogromna odpowiedzialność za kształtowanie sumień i budowanie więzi społecznych opartych na prawdzie i szacunku. Wznosimy dziś modlitwę w intencji ludzi mediów, aby ich praca zawsze służyła dobru, jedności i głoszeniu Ewangelii.
Ostatnia sobota lata to dla naszej parafii pod wezwaniem Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Kielcach dzień pełen radości, wspólnoty i duchowych uniesień. Pod czujnym okiem i z niezwykłym ciepłem naszego księdza proboszcza Mariana Fatygi wyruszyliśmy na długo wyczekiwaną pielgrzymkę do Zakopanego i jego malowniczych okolic. Pogoda nas rozpieszczała, a uśmiechy nie schodziły z twarzy uczestników od samego rana!


Gdzie są dwaj albo trzej… (Mt 18, 20)
Wychowanie i formacja we wspólnocie wiary
Drodzy Bracia i Siostry!
Słowa Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18, 20), przypominają nam, że ewangelizacja zaczyna się od spotkania. Jezus mówi o niewielkiej grupie osób, która gromadzi się w Jego imię, by doświadczyć Jego obecności. W tegorocznym liście pasterskim z okazji Tygodnia Wychowania chcemy zachęcić duszpasterzy i wiernych świeckich do podjęcia właśnie takich spotkań w naszych wspólnotach parafialnych.

Rozmowa z ks. kanonikiem Marianem Fatygą, proboszczem parafii Niepokalanego Serca NMP w Kielcach – rozmawiał Michał Łosiak, dziennikarz Radia eM Kielce.
- O tej parafii kielczanie mówią „za torami”, kojarzą ją z pięknym drewnianym kościołem i Męskim Różańcem. A jak ksiądz w jednym zdaniu opisałby tę wspólnotę?
- To bardzo trudne zadanie, bo wiele się u nas dzieje i mamy wspaniałych parafian.
- Wszystko zaczęło się w 1946 roku…
- Tak, parafia miała swój początek w kościele garnizonowym, a ponieważ świątynię tę przejęło wojsko, trzeba było znaleźć nowe miejsce. Wierni kupili plac przy ulicy Urzędniczej.
- Potem zbudowano tę piękną, drewnianą świątynię, przy której teraz jesteśmy.
- Powstała ona w 1947 roku według projektu Stanisława Skibniewskiego. Materiał na budowę pochodził z rozebranych baraków po obozach jenieckich. Potem przez lata parafia się rozwijała. Pierwszym proboszczem był ksiądz Antoni Michalski, który zmarł w 1983 roku. Ja przyszedłem tutaj 22 sierpnia 2023 roku z misją dokończenia budowy nowego kościoła.
Dzisiejsze popołudnie, 13 września 2026 roku, stało się czasem pięknego powrotu do duchowych chwil sierpniowego szlaku. O godzinie 17:00 w naszym kościele przy Urzędniczej 3 w Kielcach zgromadzili się pątnicy tworzący Grupę Amarantową Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę, aby wspólnie podziękować za dar minionych rekolekcji w drodze.
Centralnym punktem spotkania była Eucharystia, której przewodniczył i kazanie wygłosił przewodnik grupy, ksiądz Adam Nowak. W wygłoszonym słowie duszpasterz nawiązał do trudów i radości wspólnie pokonanych kilometrów, zachęcając zgromadzonych, aby owocami pielgrzymkowego trudu dzielili się na co dzień w swoich domach, parafiach i środowiskach pracy, niosąc jasnogórską nadzieję innym.



